Peerder Pedaal stopt met de Nacht van Peer

 

Op 27 juni 1972 vond in Peer de 1e editie van de NACHT VAN PEER plaats. ‘God de Vader was die 27ste juni 1972 in Peer’, noteerden wij in het programmaboekje van de 40ste Nacht van Peer en daarmee verwezen wij naar Eddy Merckx die toen de absolute trekpleister was.

41 edities later passeerden heel wat bekende en minder bekende renners de revue in Peer. Organisator Peerder Pedaal en de wielerfans ontvingen ze telkens met open armen met als duidelijk doel: een wielerfeest organiseren. Het waren jaren vol van sportieve strijd, emotie, oh’s en ah’s, gele, witte, groene en rode truien en bollentruien, Belgische en andere driekleuren en regenboogtruien. 42 edities van de Nacht van Peer betekende ook de komst Belgische, Nederlandse, Duitse, Ierse, Amerikaanse, Australische, Italiaanse, Britse, Colombiaanse, Noorse, … renners, kortom de geschiedenis van de Nacht van Peer loopt gelijk met de verregaande mondialisering van het wielrennen.

Maar de Nacht van Peer is altijd gebleven wat het wilde zijn: een sportief wielerevenement, gedragen door een enthousiaste ploeg van organisatoren en medewerkers en gesteund door lokale en regionale sponsors.

De voorbije jaren onderging het wielerlandschap enorme veranderingen. Wedstrijden werden geprofessionaliseerd en onder gezamenlijke koepels ondergebracht, er verdwenen wielerploegen en wedstrijden, de sponsormarkt werd niet groter en ook de contractprijzen van de renners bleef stijgen.

Ook organisator Peerder Pedaal stelde dit de voorbije jaren vast. Ondanks de inbreng van heel wat – trouwe – sponsors, de inzet van heel wat vrijwilligers en de samenwerking met verenigingen, het stadsbestuur en de veiligheidsdiensten, werd het steeds moeilijker om een evenement als de Nacht van Peer te organiseren.

Omdat wij naar onze sponsors, onze medewerkers, onze toeschouwers en de renners een open relatie willen behouden en ook voor onszelf een haalbare organisatie op poten willen zetten, hebben wij de voorbije maanden de analyse van het verleden en de toekomstmogelijkheden op papier gezet.

Na rijp beraad heeft de raad van bestuur van Koninklijke Wielerclub Peerder Pedaal beslist om te stoppen met de organisatie van de Nacht van Peer. Omdat zowel de algemene organisatiekosten als de contractprijzen van de profs blijven stijgen en er niet meteen zicht is op bijkomende inkomsten, is het financiële risico te groot geworden.

Ondanks deze moeilijke beslissing om er na 42 edities mee te stoppen, durven wij ook met trots terug te blikken op wat Peerder Pedaal voor het wielrennen betekent heeft. De Nacht van Peer was een wielerfeest maar niet alleen voor de profs. Organisator Peerder Pedaal zette al vroeg in op de jeugd, eerst via de nieuwelingen en juniors en later ook met de miniemen en aspiranten die vlak voor de grote jongens hun ereronde op het parcours mogen maken.

42 Nachten van Peer is ook een eerbetoon aan de pioniers van 1972. Jean Bollen, Eugeen Vandijck, Ludo Fransen en Pierre Wellens legden destijds de basis voor het na-Tourcriterium. Ze schuwden geen uitdagingen, neen, ze schreven geschiedenis.

Peerder Pedaal plooit zich nu terug maar wil een rol blijven spelen in de organisatie van het Limburgse wielrennen. Wij zullen ons in de toekomst toeleggen op de organisatie van wedstrijden en proeven voor jeugdrenners. Daar wordt immers de basis gelegd voor het wielrennen van de toekomst.